|
|
|
บุญกฐิน การทอดกฐิน มาจากผ้าที่ใช้สะดึงเป็นกรอบขึงเย็บจีวร เรียกกันว่าผ้ากฐิน มีกำหนดเวลาทำถวายเพียง ๑ เดือน ตั้งแต่แรม ๑ ค่ำ เดือน ๑๑ ถึงวันเพ็ญเดือน ๑๒ เพราะมีกำหนดทำในระหว่างเดือน ๑๒ จึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า บุญเดือนสิบสอง มีเรื่องเล่าว่า พระภิกษุชาวเมืองปาฐา ๓๐ รูป พากันไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ณ พระเชตวันมหาวิหาร ไปไม่ทันวันเข้าพรรษา จึงพักจำพรรษาที่เมืองสาเกต ออกพรรษาแล้วพากันเดินกรำฝนทนแดด มีจีวรเปียกชุ่มด้วยน้ำฝน พอไปถึงแล้วก็เข้าเฝ้า... |
|
กลอนพญา กลอนพญา คือ คำร้อยกรอง ที่ใช้เชาว์ปัญญาในการแต่ง |
|
|
การแต่งงานกินดอง พอว่าได้บวช แล้วเป็นทิศเป็นอาจารย์ ครั้นสึกมาเป็นคฤหัสบดีก็เหล่ามีคนซ้อน หาผู้หญิงไทยบ้านตามใจชอบเพื่อหวังความก้าวหน้าพิจารณาให้ถ่องแท้เสียแล้วจึงทำ... |
|
การบวช การบวช ในพระศาสนานี้เป็นกิจสำคัญมาก ชาวไทยนับถือพุทธเจ้าเฮานี้แม่นดี เข้าบวชได้รู้ระยอมพระธัมโม รู้จักทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่วบอกมีเอาไว้... |
|
|
งานประจำของชาวอีสาน อีสานโบราณ นั้นก็เหมือนกันกับภาคอื่น งานประเพณีบ่ได้วาง ปล่อยทิ้มของเค้าเก่าหลัง ประเพณีแต่ครั้นก่อนๆ ตามเดิม ถือว่าเป็นสำคัญต่อกันมาเรื่อย ตัวอย่างว่าผู้ชายนั้นถือคราวเป็นบ่าว ต้องหัดสานบุง กระด้ง ทั้งคานพร้อมคุแคง ผู้กระเบียนซ่อนไซ กระติบ ขันหมาก ทั้งฝูงฮวดนึ่งข้าวแอบยาเฮาพวกนี้สานได้สู่แนว เลื่อยไม้ถากไม้ฝูงคราดไถนา ฟั่นเชือกทั้งใสกบค่าวปอลงกล้า ดำนาได้ไถเป็นคู่สูอย่าง บ่มีทางขี้คร้านงานนี้เก่งเหลือ สาวๆ เห็นเขาแล้วสิมาเพื่ออยากได้คู่การงานบ่ขี้คร้านขยันสู้สู่แนว จัดว่าเป็นชายก็ให้เป็นชายแท้ อย่าแถมแกมหินแฮ่ทรายก็หากทรายแท้... |
|
ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่ คนอีสาน มีวัฒนธรรมประจำชาติและประจำท้องถิ่น มาแต่โบราณกาลแล้วนับศตวรรษ จนถือเป็นฮีตเป็นคลอง ...ต้องปฏิบัติสืบกันมาจนเป็นประเพณีที่รู้จักกันดี และพูดจนติด ปากว่า "ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่" |
|
|
พิธีศพ ชาวอีสาน การตาย หรือสิ้นชีวิต การสุดท้ายของชีวิตได้แก่ความตาย บ่มีไผหลีกหนีจากความตายได้ สิ้นลมหายใจแล้วเป็นการตายได้ชาติเฮาเรียกว่าซากศพ คำว่าศพฯ นี้คำไทยมากล่าวออกจากคำว่า ศวะ หรือ สันสกฤต ว่า ศว แน่แท้แปลว่าสูญ |